Ingres Jean-Auguste-Dominique, (1780-1867), malarz francuski. Był uczniem J.L. Davida i czołowym przedstawicielem stylu neoklasycznego. Studiował i tworzył w Rzymie w latach ok. 1807-20; rozpoczął tam cykl swoich odalisek - zmysłowych aktów kobiecych. Później wyjechał do Florencji, by w 1824 powrócić do Francji. Jego portrety z lat 40. i 50. charakteryzuje dbałość o szczegóły i staranne wykończenie płócien. Styl Ingresa rozwinął się w opozycji do romantyzmu. Do jego najwcześniejszych prac zalicza się portret Napoleona. Później malował olbrzymie sklepienia Luwru i katedry w Autun. Jego spory z romantykami oraz charakter jego stylu można tłumaczyć przedkładaniem przez artystę rysunku nad kolor. Talent Ingresa do rysunków widoczny jest zwłaszcza w jego portretach ołówkowych, z których wiele powstało podczas pierwszego pobytu artysty we Włoszech. Jednakże i w malarstwie portretowym Ingres potrafił tworzyć arcydzieła, np. portret pana de Norvins (National Gallery, Londyn) czy pani de Sennones (Musée de Nantes). Akty kobiece z okresu późniejszego nie zatraciły zmysłowego piękna. Łatwo można by nazwać Ingresa akademikiem i reakcjonistą, gdyż do końca swego długiego życia uparcie trwał przy uprzedzeniach. Jednakże jego realistyczny geniusz przeważa ułomności artysty. Dzieła swe, w tym 4 000 szkiców oraz wiele płócien, Ingres zapisał w spadku utworzonemu w 1843 Musée Ingres w Montauban.
- Inness George (1825-1894), pejzażysta amerykański. Tworzył pod wpływem szkoły Hudson River School. Jego wczesne dzieła, np. Dolina Delaware 1865 (Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork), odznaczają się rozmachem i wiernym oddaniem efektów świetlnych. W swej późniejszej twórczości zbliżył się do impresjonizmu. Inness w dużej mierze był samoukiem, choć pewien wpływ na jego twórczość wywarły studia dzieł J.B. Corota oraz malarzy ze szkoły barbizońskiej, które poznał podczas swych częstych wizyt w Europie. Pod ich wpływem malarz odszedł od rozległych, panoramicznych pejzaży amerykańskich w stylu romantycznym ku bardziej nastrojowemu naturalizmowi. Do najlepszych dzieł artysty zaliczane są Dolina Lackawanna 1855 (National Gallery, Waszyngton) oraz Peace and Plenty 1865 (Metropolitan Museum, Nowy Jork). Inness zmarł podczas pobytu w Szkocji.