ballada - (z łacińskiego - ballare - tańczyć), w poezji, ludowej wiersz epicki; ze swą prostą formą metryczną jest tworem przejściowym pomiędzy liryką a epiką; dawne ballady były źródłem inspiracji dla poezji romantycznej wielu krajów; w muzyce, utwór instrumentalny oparty na treści epickiej; forma używana przez Chopina i Liszta w kompozycjach na fortepian; w literaturze, forma poetycka rozwinięta we Francji w późnym średniowieczu, złożona najczęściej z trzech lub większej liczby zwrotek po 7-8 linijek, po których następuje krótsza zwrotka lub zakończenie, a ostatni wiersz powtarzany jest jako refren.